3D-geprinte ‘Naked Dress’ geeft je huid bloot naarmate je online gegevens weggeeft

dress-1

Amerikanen zijn geobsedeerd met privacy, denken ze in elk geval. In werkelijkheid maakt de paradoxale privacywetgeving het soms moeilijk om toegang te krijgen tot hun eigen informatie, terwijl er wél bedrijven zijn die toegang hebben tot onze privé-informatie die we, onbewust, rondstrooien op het web. De onzichtbaarheid van de manieren waarop aan datamining wordt gedaan laat mensen met een overontwikkeld gevoel van veiligheid. Het is precies die zelfgenoegzaamheid waarmee dit kledingstuk ons wil confronteren.

Twee ontwerpers creëerden een draagbare weergave-tool die toont hoeveel privacy we afstaan door het gebruik van smartphones en sociale media. Ze trokken informatie uit datasets, verwerkten het en maakten er een 3D-net van. Vervolgens werd het 3D-geprint als een soort gaas met flexibele kunststof om de buitenkant van het kledingstuk te creëren. Dit werd vervolgens gecombineerd met een basismateriaal en een reactief display die de binnenste laag van het kledingstuk vormt.

De openingen in het gaas corresponderen met potentiële locaties voor de drager, in dit geval wijken in New York. Terwijl de drager passief locatiegegevens produceert, stuurt een bluetooth apparaat de informatie naar een Arduino-chip, die de transparantie van de displaycellen van het kledingstuk regelt. Terwijl onthullende digitale informatie ontstaat, wordt het display transparanter, en onthult het fysieke informatie. Waar het nog makkelijk is om digitale informatie te negeren, is het moeilijk om de boodschap achter dit kledingstuk te negeren… What you see is what you get, en andersom…