“Zorgverzekeraars kijken steeds kritischer naar orthopedische bedrijven. Het is zaak om ons te blijven onderscheiden. Naast de marktwerking in de zorg, zullen zorgverzekeraars in de toekomst steeds minder orthopedische bedrijven contracteren”, aldus Helma Bakker van AchilleonZorg.

Digitaal productieproces
Vooruitkijkend hierop heeft Orthin een aantal jaren geleden 3D-scanners aangeschaft. Groot voordeel is bovendien dat de scanners meegenomen kunnen worden naar elke gewenste locatie. Het productieproces is daarmee nu volledig digitaal. Het digitale bestand verandert met behulp van diverse software tot een eindproduct. Bij de geprinte beenprothese is de tussenstap van een gefreesde mal en fysieke modellering in een werkplaats nu overbodig. Orthin heeft bovendien eigen kleinschalige 3D-printers aangeschaft om vertrouwd te raken met alle technieken en processen.

De voordelen van gescande en 3D-geprinte hulpmiddellen per doelgroep

Milieu:

• Weinig (gips-)afval

Patiënt:

• Scannen i.p.v. het gipsen van een patiënt.
• Draagcomfort voor de patiënt (het 3D-hulpmiddel is lichter in gewicht)
• Personaliseren van prothese mogelijk met tekst en kleur
• Met de digitaal verkregen gegevens heeft men voor een herhalingsvoorziening alle beginwaarden, deze zijn reproduceerbaar.
• Scannen op locatie, gemak voor de patiënt.

Orthin:

• Efficiënter produceren; minder manuren in de werkplaats
• Terugbrengen levertijden

Zorgverzekeraar:

• Goedkopere zorg

3D-printen binnen de medische industrie
Als 3D-printprofessional ziet Oceanz een stijgende vraag naar direct toepasbare producten. “Deze prothese is hier een goed voorbeeld van. De prothese is geprint met een biocompatibel nylon materiaal (PA2200). Eén van de gecertificeerde kunststoffen binnen ons onlangs behaalde ISO 13485-certificaat”, vertelt Robert Groeneveld, sales engineer medical bij Oceanz.

“Binnen het medisch werkveld heeft 3D-printen de toekomst. Oceanz levert inmiddels diverse 3D-printmodellen voor de medische branche. Chirurgen, tandtechnici, onderzoekers en fabrikanten van medische hulpmiddelen, kunnen dankzij deze techniek efficiënter en nauwkeuriger werken. Het directe gevolg is dat patiënten hiervan profiteren, omdat zij steeds beter geholpen kunnen worden. Binnen vijf jaar zal 3D-printen de medische wereld enorm veranderen”.

The post Orthin 3D-print beenprothese voor patiënt appeared first on 3D print Magazine.

De hoge kosten van prothetische objecten wordt veroorzaakt door de noodzaak dat elk apparaat op maat moet worden gemaakt voor de patiënt. Een houder die vast klikt aan ontbrekende ledematen van de geamputeerde moet exact passen en op zijn plaats gehouden worden met pijnlijke riemen of beugels.

Zelfs met een precieze pasvorm treden er zweren en wonden op door het dragen van de prothese. Door 3D-scanning en 3D-printing is sterk de mogelijkheid om prothesen om maat te maken sterk verbeterd en dreigt de prijs van protheses dalen tot een fractie van de kosten van ambachtelijke protheses. 3D-printen wordt ook onderzocht als een manier om op maat gemaakte prothese-implantaten chirurgisch rechtstreeks in het bot van de patiënt te implanteren.

Onderzoek naar osseointegratie, de chirurgische integratie van prothetische implantaten met de overgebleven botstructuur van de geamputeerde, of prothese die direct aan het skelet bevestigd worden, is al een paar jaar gaande, maar de laatste tijd heeft deze methode flink aan populariteit gewonnen. Het implantaat gaat door de huid heen, rechtstreeks op het bot, zodat een 3D-geprinte prothese fysiek kan worden bevestigd aan het lichaam van de patiënt. Maar het enige permanente implantaat zou een houder zijn, waardoor de prothese gemakkelijk kan worden verwijderd indien nodig.

Deze directe prothese-aan-bot verbinding biedt een stabiele verbinding met het lichaam van de patiënt waardoor hij meer controle over de prothese krijgt. Dit elimineert vrijwel alle resterende pijn of zweren die traditionele prothesen kunnen veroorzaken.

Helaas heeft de FDA geïmplanteerde prothese-aan-bot verbindingshouders niet goedgekeurd prothesen sockets voor algemeen gebruik; ze hebben alleen uitzonderingen voor onderzoeksdoeleinden verleend. De belangrijkste redenen hiervoor zijn het gevolg van de verschillende complicaties, die ertoe leidden dat de patiënt extra vatbaar was voor infecties en verwondingen. Ruppert en zijn collega-onderzoekers richten hun inspanningen op het aanpakken van deze nadelen via een 3D-geprinte prothese, en hopen manieren te vinden om de periode van revalidatie verminderen en de zorgen om infecties te elimineren.

The post 3D-geprinte prothese wordt direct aan het bot verbonden appeared first on 3D print Magazine.

Nu kunnen er dus pillen in kleine oplages of zelfs op patiëntspecifieke basis gemaakt worden, hetgeen betekent dat er goedkopere, accuractere, effectievere en zelfs unieke medicijnen beschikbaar komen. Dit kan voor veel patiënten een zaak van leven en dood betekenen.

Het eerste bedrijf dat met een 3D-geprint medicijn (Spritam) kwam, Aprecia Pharmaceuticals, heeft nu een flinke steun in de rug gekregen middels een financiering van 35 miljoen dollar. Dit zal ze in staat stellen om de ontwikkeling van andere 3D-geprinte medicijnen te versnellen. Het bedrijf focust zich momenteel op het ontwikkelen van medicijnen die toevallen en beroertes tegen gaan.

Aprecia specialiseert zich ook in medicijnen voor patiënten die moeite hebben medicijnen in te nemen en door te slikken, waardoor ze minder goed werken.

De powder liquid printing-methode maakt het mogelijk om pillen van poeders met hoge doseringen te maken die extreem poreus zijn en gemakkelijker door te slikken voor kinderen, gehandicapten en mensen die last hebben van toevallen.

The post 3D-geprinte medicijnen steeds breder inzetbaar appeared first on 3D print Magazine.

Romina was hier wel wat mee geholpen, maar bleef zwaar gehandicapt. De rechterpoot moest geamputeerd worden en de linkerpoot bleef na de operatie erg stijf en moeilijk te gebruiken.

De eigenaars van de hond gingen op zoek naar een goede prothese voor haar en kwamen uiteindelijk uit bij een dierenziekenhuis, verbonden aan de Universidad del Valle de Mexico. De dienstdoende dierenarts, Dr. Beremiz Sanchez en zijn team ontwierpen een 3D-printbare prothetische poot die in staat is op natuurlijke wijze mee te bewegen met de drager.

Met de 3D-geprinte prothese-op-maat, moet Romina nu leren hoe deze te gebruiken en hoe zich voort te bewegen met haar nieuwe rechterpoot. Het revalidatiecentrum van het ziekenhuis zal haar ondersteunen in deze aanpassingen.

De prototypes zijn geprint in ABS en polycarbon en het eindproduct zal worden geprint in een soort aluminium dat weer bedekt zal worden met een natuurlijker uitziend, huidachtig materiaal.

The post Hond krijgt 3D-geprinte poot na ongeluk met grasmaaier appeared first on 3D print Magazine.

De student, Nikita Toropkov, werd recent uitgeroepen tot de winnaar van een prestigieuze nationale nanotechnologiewedstrijd en zijn werk aan 3D-geprinte kunstmatige botten heeft al de aandacht getrokken van Rusnano Corporation, een overheidsinstelling die de ontwikkeling van de nano-industrie in Rusland stimuleert.

De twee hoofdelementen van menselijke botten zijn calcium en fosfor. Het gebruik hiervan in 3D-printing is op zich niet nieuw, maar de innovatie van Toropkov ligt hem in de methode die hij gebruikt om de botten te printen.

Eerdere pogingen om botten te printen leunden altijd op poeders en SLS-printing. De sterkte van de objecten die via deze methode geprint werden, bleek echter lang niet goed genoeg. Door het materiaal te extruderen via FDM, kwam Toropkov tot veel betere resultaten.

Door gebruik te maken van deze methode, kunnen er botten ontstaan die niet alleen sterk zijn, maar ook poreus, hetgeen belangrijk is voor de osseointegratie. Dat is de mogelijkheid dat natuurlijk botweefsel kan groeien door het implantaat. Hierdoor kan het 3D-geprinte materiaal na verloop van tijd, als het zijn werk gedaan heeft als steiger voor het natuurlijke botweefsel, uit elkaar vallen en oplossen in het lichaam.

Een ander groot voordeel van 3D-geprint kunstmatig botweefsel is de prijs. Toropkov heeft berekend dat het printen van een menselijke kaak ongeveer €600 moet kosten, hetgeen vier keer zo goedkoop is als bestaande protheses.

The post Russische student kan kunstmatige botten via FDM printen appeared first on 3D print Magazine.

Dr. Thipachart Punyaratabandhu, het hoofd van de afdeling Orthopedia van het ziekenhuis vertelde hoe zijn team erin geslaagd was om een 3D-geprinte titanium duimbot in de duim van een vrouw te implanteren. Haar oorspronkelijke bot was weggesleten door een kankergezwel en dus was er een ingreep nodig.

In een traditionele transplantatie van een middenhandsbeentje wordt het duimbot vervangen met organisch botmateriaal uit de heup of het been, maar in die gevallen kunnen de patiënten hun nieuwe ‘onderdeel’ niet goed gebruiken. Met het 3D-geprinte titanium implantaat, dat lichter en sterker is, kan de 37-jarige patiënt haar duim blijven gebruiken op dezelfde manier als vroeger.

“De patiënt zou anders niet in staat zijn geweest haar duim te bewegen en de tumor zou zelfs terug hebben kunnen keren als we de oude methode hadden gebruikt, maar met het 3D-geprinte titanium botje kan de patiënt haar hand weer als vanouds gebruiken,” aldus Dr. Thipachart Punyaratabandhu.

Het artsenteam heeft het duimimplantaat gemaakt door de gezonde linkerduim van de patiënt te scannen en met röntgenstralen vast te leggen en dan te spiegelen om zo tot een rechterduim te komen. Die scan werd gebruikt om een mal te printen van een soort hars waarin het biomedische titanium werd gegoten. Het hele proces nam niet meer dan een week in beslag.

De ingreep begon in juni, toen de artsen het weggeteerde bot uit de hand verwijderden en afwachtten of de tumor weg zou blijven. Nadat dat het geval bleek, begonnen de artsen het titanium bot te implanteren en vast te maken aan de dichtstbijzijnde pees in de hand.

Nu, na maanden hersteltijd, ziet het er goed uit voor de patiënt en haar nieuwe duimbot en kan ze haar hand weer als normaal gebruiken. De artsen geven aan dat deze techniek ook gebruikt kan worden om beschadigde botten in andere delen van het lichaam te vervangen.

The post Artsen transplanteren ’s werelds eerste 3D-geprinte duim appeared first on 3D print Magazine.

Voor

Na

Het zijn halvemaanvormige oogpleisters die geen sporen op de huid achterlaten en die nu al door schoonheidsexperts geloofd worden als de beste innovatie sinds Botox. Pleisters met een substantie voor op de huid bestaan al. Maar dankzij de micronaaldjes wordt de buitenste laag dode huidcellen doorboord waardoor de substantie makkelijker dieper in de huid doordringt.

De naaldjes moeten echt heel klein zijn om beter te zijn dan de bestaande microneedling-technieken die ervoor zorgen dat je een dag lang met rode puntjes op je gezicht rondloopt. Dankzij 3D-printing is Innoture erin geslaagd om naaldjes te produceren in een medische polymeer die alle andere bestaande naaldjes ver achter zich laat. De Derma Rollers laten momenteel een slagveld aan rode gaatjes achter, terwijl de Radara pleisters bedekt zijn met 2.000 microscopisch kleine 3D-geprinte naaldjes die ieder minder dan een halve millimeter lang zijn en zo dun zijn dat er geen sporen achtergelaten worden na het gebruik van de patch.

Maar de echte magie zit hem niet in het doorgeven van een substantie die op de pleister zit, naar de huid, maar in het stimuleren van het natuurlijke huidverjongingsproces. Cosmetica-expert Dr. Benji Dhillon van PHI uit Londen vertelt dat Botox niets doet om de huid daadwerkelijk te verjongen. “Botox bevriest de spieren, waardoor de dynamische rimpels die door beweging ontstaan, gladder worden. Radara pakt de statische rimpels aan. Die rimpels die in je gezicht geëtst blijven, zelfs als je gezicht ontspannen en expressieloos is. De enige andere manier waarmee dat kan, is via fillers die de groeven volproppen en vermommen, of via moisturizers. Voorts zijn er klinische procedures zoals chemische peelings, lasers en micro-needling, maar die brengen alle pijn, roodheid, schilferigheid en tripjes naar klinieken met zich mee alsmede tijd die nodig is voor je huid om te herstellen.”

Maar deze speciale 3D-geprinte micronaaldenpleisters vermijden die negatieve gevolgen terwijl ze wél het gewenste resultaat geven. “Micro-needling werkt als volgt: het zorgt voor micro-verwondingen in de huid, die ontstekingsreacties veroorzaken,” aldus Dr. Maryam Zamani van de Cadogan Clinic in Londen. “Deze verwondingen stimuleren de productie van nieuw collageen terwijl de huid het genezingsproces inzet. Binnen een paar maanden kunnen lijntjes en rimpels al gevuld zijn, hetgeen zorgt voor een gladdere, jongere aanblik.”

Ook de productie van elastine wordt gestimuleerd en tezamen zorgt dit voor een stevigere huid met een betere vorm. De Radara-pleisters zijn tevens bedekt met een laagje hyaluronzuur serum, een stof die in het lichaam aangemaakt wordt om het huidweefsel te hydrateren en beschermen.

Tot nu toe zijn de eerste testresultaten van de micronaaldenpleisters veelbelovend. Een klinische studie toonde aan dat de lijnen en rimpels in vier weken met 35 procent werden verlaagd. De pleisters hoefden maar een paar minuten op de huid te worden geplaatst om de microkanalen te maken hetgeen ze makkelijk te gebruiken maakt. De resultaten blijven gedurende enkele weken zichtbaar. Dat betekent dat deze micronaaldenpleisters geen wondermiddel zijn, maar ze doen wel degelijk wat ze moeten doen en je hoeft geen giffen meer in je huid te laten injecteren.

Omdat het een nieuw product is, is het in eerste instantie niet goedkoop. De aanbevolen prijs voor een setje pleisters dat genoeg is voor vier weken bedraagt ongeveer 320 euro.

The post Nieuwe rimpelremedie: 3D-geprinte micronaaldenpleisters appeared first on 3D print Magazine.

De CEO van CHGT, Marco Valenzuela, geeft aan dat er een snelgroeiende vraag is voor deze dienst. “Bedrijven en mensen merken dat het een uitdaging kan zijn om hun CT-scans omgezet te krijgen in een bestand dat hun 3D-printer aan kan. Je kunt niet gewoon van een scan een print maken. Het bestand moet omgezet worden. We mikken erop om dat gat in de markt te vullen. CHGT biedt nu diensten aan waarmee we een consumenten-scan om kunnen zetten in een 3D-printbaar model dat we zelfs aanbieden voor ze te printen. Ze kunnen de CT-scans ook zelf printen of bij een andere printservice.”

3D-printtechnologie wordt in toenemende mate geadopteerd door de medische sector. Chirurgen over de hele wereld printen modellen van de organen of andere lichaamsdelen van hun patiënten om zich beter voor te bereiden op operaties. De meeste doctoren merken dat dit voordelen oplevert.

Maar ook voor de prothese-industrie zou dit een handige toepassing kunnen zijn.

The post Nieuwe dienst converteert CT-scans in 3D-printbare files appeared first on 3D print Magazine.

Een in Schotland woonachtige ontwerper die persoonlijk veel heeft met 3D-printing, gebruikte deze technologie recentelijk om zijn geliefde kat, genaamd Sprocket, een pootje te geven. Letterlijk. Want dat kon het beest wel gebruiken.

Sprocket heeft een aantal erg nare maanden achter de rug. Eerst werd het dier aangereden door een auto. Toen de kat binnen zes weken weer redelijk gezond was na intensieve verpleging, werd de arme schat aangevallen door een hond. De rothond knaagde flink op de poot van Sprocket en beschadigde deze aanzienlijk. Een deel van de poot is nu niet meer bruikbaar door zenuwschade die is toegebracht door de hond.

Het is niet helemaal duidelijk wat de toekomstprognose is voor Sprocket’s pootje, maar haar eigenaar, Fergus Fullarton Pegg, wilde niet zomaar afwachten en zijn huisdier zien lijden. Hij ontwierp een soort orthese om Sprocket te helpen lopen. Een orthese is anders dan een prothese in dat het laatstgenoemde bedoeld is om iemand de rest van diens leven te blijven helpen, terwijl een orthese meestal gebruikt wordt om een afwijking te corrigeren of als een tijdelijke beugel (bijvoorbeeld in de mond, vandaar ook de naam ‘orthodontist’).

Sprocket’s meerkleurige hulpmiddel is gemaakt op een Formlabs 1 3D printer (de nieuwste versie is vorige maand uitgekomen).

3D-printing wordt steeds meer gebruikt voor het helpen van mens en dier op het gebied van onder andere protheses omdat elke prothese (of orthese) op maat moet worden gemaakt om het beste resultaat te halen.

Fullarton Pegg is erin geslaagd een object te fabriceren dat helpt om het pootje zowel te beschermen als ondersteunen op een relatief comfortabele manier zodat de druk en pijn in het pootje verminderd wordt. De lokale dierenarts gaf zijn goedkeuring aan het project.

De prognose voor de kattenpoot is nog steeds niet echt rooskleurig, maar het dier lijdt nu in elk geval minder en loopt ook minder kans dat de klachten verergeren.

The post Gehandicapte kat loopt binnenkort weer dankzij 3D-printing appeared first on 3D print Magazine.

3D-geprinte stamcellen is echter weer van een heel andere orde en een heel nieuw fenomeen. Op de Heriot-Watt University in Schotland worden hier aardige vorderingen mee gemaakt. Dr. Will Shu leidt het team dat zich hiermee bezig houdt op de School of Engineering and Physical Sciences (EPS) aan diezelfde universiteit, en ze hebben de eer om de eerste groep te zijn die zich bezig houdt met het 3D-printen van stamcellen via de zogeheten ‘ventielmethode’.

De uitdaging is om gevoelige levende culturen te 3D-printen zonder ze te beschadigen of te doden. Hun missie is om dit onderzoek te gebruiken om een begin te maken aan het scheppen van patiëntspecifieke medicijnbehandelingen die een veel grotere effectiviteit en efficiëntie zouden moeten bieden. Bovendien kan het gebruik van proefdieren op deze manier sterk worden teruggebracht en misschien zelfs geheel worden afgeschaft.

Het team neemt volwassen cellen af van donoren en werkt daarmee in plaats van embryonische cellen die eerst gebruikt werden maar te kwetsbaar bleken. De hoop voor de toekomst is dat er met nog geavanceerdere 3D-printingtechnologieën tevens lever-, hart- en hersencellen gemaakt kunnen worden.

Het team heeft bewezen dat deze volwassen cellen gebruikt kunnen worden zonder dat dat een negatief effect heeft op hun biologische functies. In dit geval is aangetoond dat deze stamcellen na 3D-printing omgezet konden worden in levercellen.

Uiteindelijk zou dit ook moeten kunnen betekenen dat het mogelijk wordt om organoïden (een soort embryo’s van organen) en weefsel-on-demand van patiëntspecifieke cellen te produceren.

Door met kleine hoeveelheden 3D-geprinte weefsel te werken, wil het team dit materiaal gaan gebruiken om medicijnen te testen. Je zou op die manier snel kunnen zien hoe het weefsel of een orgaan van een specifieke patiënt reageert op bepaalde medicijnen alvorens je die aan de persoon zelf toedient. Op die manier zijn er meer voordelen van de medicijnen voor de patiënt en tevens minder bijwerkingen.

Uiteindelijk in de verdere toekomst hopen de onderzoekers ook organen voor transplantaties te kunnen 3D-printen.

The post Schotse onderzoekers 3D-printen extreem delicate stamcellen appeared first on 3D print Magazine.