De 54-jarige had zijn borstbeen en een deel van zijn ribbenkast verloren als gevolg van aantasting door kanker. Dergelijke protheses zijn uitermate lastig te creëren als gevolg van de complexe aangepaste geometrie en ontwerp voor elke patiënt.

Thoracale chirurgen gebruiken meestal plaatimplantaten in de borst, maar deze kunnen na verloop van tijd los komen en complicaties veroorzaken.

Een 3D-geprint implantaat is een veiligere optie voor de patiënt omdat deze de ingewikkelde structuur van het borstbeen en de ribben identiek kan nabootsen. Bijna twee weken na de operatie is de patiënt ontslagen en goed hersteld.

Het implantaat heeft een titanium plaat die boven het borstbeen is bevestigd en nagebootste delen van de ribben die zijn vastgeschroefd in het bot van de ribbenkast, waardoor het implantaat vastzit in het bot.

Het idee van het 3D-printen van protheses wordt steeds meer gezien als de weg van de toekomst onder medische professionals, en deze operatie is niet de eerste keer dat het menselijk lichaam is veranderd in een titanium meesterwerk.

Eerder dit jaar hebben chirurgen met succes een titanium 3D-geprinte prothetische kaak geïmplanteerd.

Verwacht wordt dat ziekenhuizen uiteindelijk beginnen om via 3D-printen botbreuken en beschadigd weefsel te repliceren en te vervangen.

Onderzoek aan de Queensland University of Technology in Brisbane is richt zich op het helpen van chirurgen met het maken en printen van 3D-modellen van de lichaamsdelen waar operaties nodig zijn; ze printen steigers die kunnen worden geïmplanteerd als vervanging. De visie is dat je in het ziekenhuis van de toekomst naar het ziekenhuis gaat. Hier word je gescand en direct naast de operatietafel printen ze de steigers die geïmplanteerd worden. Vervolgens vormt zich natuurlijk weefsel om de steiger heen die door datzelfde weefsel wordt afgebroken.

The post Kankerpatiënt krijgt 3D-geprinte borstbeen en ribbenkast appeared first on 3D print Magazine.

Het is niet alleen toekomstmuziek, want ook vandaag de dag worden er al een heleboel goede dingen gedaan met deze technologie. Dat ondervond ook een 54-jarige vrouw, mevrouw Gu uit China. Voor haar had deze technologische vooruitgang niet later moeten komen.

Ze bezocht haar dochter in juni omdat ze last had van pijn op de borst en kortademigheid. De artsen ontdekten dat dat ze geen hartaanval had (wat ze zelf dacht) maar dat ze een grote tumor op haar borstbeen had zitten. Nadat ze heel veel dokters had bezocht die op zoek gingen naar een oplossing voor die tumor, werd vastgesteld dat het enige wat er gedaan kon worden was dat het borstbeen volledig verwijderd werd, wat ertoe zou leiden dat mevrouw Gu met een open hart zou rond blijven lopen en vele medische problemen in de toekomst.

Toen bezocht de patiënt het Tang Du Ziekenhuis waar de artsen met een baanbrekende methode kwamen om haar aandoening te behandelen. Professor Wang Xiaoping werkte samen met verschillende andere artsen en chirurgen en kwam met een plan. De conclusie was dat ze het borstbeen weliswaar zouden verwijderen maar zouden vervangen met een exacte replica van haar originele been, in de vorm van 3D-geprint titanium.

Professor Wang legt uit: “Als een patiënt een deel van het borstbeen kwijt is, verliest hij zijn beschermmuur. Vervolgens kan hij zich nooit meer begeven in drukke plaatsen of zelfs andere mensen omhelzen en in zware gevallen kan zo’n patiënt zelfs op willekeurige momenten flauw vallen.”

Het bleek nog nooit eerder gedaan te zijn en mevrouw Gu was dus het proefkonijn. Er was echter een probleem. Omdat het borstbeen van mevrouw Gu zo aangevreten was door de 6-7 cm grote tumor die eraan zat, was het onmogelijk om een accurate 3D-scan van haar bot te maken om de titanium replica te maken. Hierdoor moesten de artsen de data verzamelen bij andere vrouwen van dezelfde lengte en hetzelfde gewicht. Die data voegden ze samen met de data die ze wel van haar konden verzamelen.

Met die data 3D-printte het team een 1:1 schaal model van plastic. Dit 3D-geprinte model werd gebruikt om te testen of hij er goed uitzag en er geen rare uiteinden waren. Vervolgens lieten ze bij een technische universiteit het titanium borstbeen printen. De operatie duurde 2,5 uur, er waren geen complicaties en het was een succes. Zowel de patiënt als het medische team zijn erg blij met de resultaten. Mevrouw Gu heeft er een groot litteken aan overgehouden, maar ze kon wel haar normale leven weer hervatten.

The post Vrouw krijgt 3D-geprinte metalen borstkas geïmplanteerd appeared first on 3D print Magazine.

Toen ze haar man verloor, besloot ze dat het tijd werd om het probleem dat ze aan haar beide knieën had, te tackelen. Nadat ze had gelezen over het gebruik van 3D-printing om nieuwe gewrichten te produceren via scans die gemaakt worden bij de patiënt, zocht ze Dr. Muthu Ganapathi op die op dit gebied al een aantal succesvolle projecten achter de rug had.

Irene wilde voorkomen dat ze volkomen hulpeloos en afhankelijk zou worden en nu de tijd en technologie er rijp voor leken, greep ze haar kans. Ze liet eerst één knie doen en toen dat supergoed beviel, zes maanden later de andere. Die tweede lukte zo goed, dat ze na vier weken alweer kon rijden en allerlei andere dingen doen zonder dat ze maar één pijnstiller hoefde te nemen.

Dr. Ganapathi werkt als een consultant in het Spire Yale Hospital en is een leider op het gebied van 3D-geprinte gewrichtsvervangingen. Sinds 2012 heeft hij meer dan 400 van dergelijke procedures uitgevoerd.

De procedure is veel efficiënter dan andere manieren van gewrichtsvervanging. De hele operatie kan ook veel beter gepland en uitgevoerd worden op deze manier. Meer dan 20% van alle patiënten die via traditionele methodes een knievervanging krijgen, zijn niet tevreden met de uitkomst van de operatie. Met 3D-geprinte gewrichten kunnen doctoren nu een precisie halen van een halve millimeter. En dat is meer dan goed genoeg.

The post Dankzij 3D-geprinte knieprothese kan 85-jarige weer lopen appeared first on 3D print Magazine.

Tijdens de catastrofale aardbeving in 2010 kwamen meer dan 100.000 mensen om het leven en werden 60% van de bestaande gezondheidszorg-instellingen verwoest. Hier werden 3D-printers ingezet aan de frontlinie om medische spulletjes te printen voor humanitaire doelen.

Het is enorm belangrijk om binnen 48 uur nadat de slachtoffers hun verwondingen oplopen, de noodzakelijke medische voorraden aan te laten rukken om zo de verspreiding van infecties te voorkomen en tevens ervoor te zorgen dat mensen die makkelijk gered hadden kunnen worden, niet overlijden.

Mensen kunnen nu ter plekke digitale bestanden downloaden van de benodigde spullen en tevens de ontbrekende items ontwerpen. Vervolgens kunnen ze met eenvoudige desktop 3D-printers gemaakt worden.

3DforHealth opende snel een 3D-printlab in Haiti, kort na de bevingen en kwam tot 16 printbare objecten die gemaakt werden voor de medische professionals.

Zo maakten ze bijvoorbeeld klemmetjes voor de navelstreng. Het project was een groot succes en de manier van werken wordt nu doorgezet naar andere rampplaatsen en landen waar een groot tekort aan hulpgoederen is.

The post 3D-printing in rampgebieden voor medische hulpgoederen appeared first on 3D print Magazine.

In het geval van ernstig schedeltrauma is de chirurg vaak gedwongen om de schedelkap rond de hersenen te verwijderen om het volume uit te breiden (en ervoor te zorgen dat de gezwollen hersenen genoeg ruimte krijgen om te overleven).

Zodra de hersenen terugkeren naar de normale grootte moet de schedelkap worden gerenoveerd. Tot vandaag waren er drie opties: hergebruik van het oorspronkelijke schedelbot dat kan worden gewassen en ontsmet; of er wordt een hydrioxopatite craniale box gebruikt, die gemaakt is van een kwetsbaar materiaal dat de patiënt dwingt om de rest van zijn leven zeer voorzichtig te zijn; een andere mogelijkheid is om een ​​plastic craniale box te implanteren die niet wordt geabsorbeerd in het lichaam, wanneer hij breekt.

De door Rizzoli en WASP 3D-geprinte craniale implantaten zijn opgebouwd uit drie verschillende lagen. Twee van deze lagen vertonen sterkte en stabiliteit, terwijl de andere de regeneratie van menselijke botgroei vergemakkelijkt. Hierdoor kan de 3D-geprinte schedelkap op het menselijke hoofd worden geplaatst en na verloop van tijd af worden gebroken terwijl het echte bot  deze stap voor stap gaat vervangen door middel van een “botvormingsproces”. Terwijl de buitenlaag hard en stijf wordt als een typisch bot, bestaat de middelste laag uit sponsachtig weefsel en is de inwendige laag dan weer harder en stijver.

Voor de buitenlaag zijn de onderzoekers van plan om iets te gebruiken in de trant van caprolacton dat stijf kan zijn, terwijl het ook kan worden opgenomen door het lichaam. Voor de inwendige laag overwegen ze het gebruik van hydroxyapatiet, want dat is waar de botregeneratie zal beginnen. De onderzoekers zijn in contact geweest met een aantal neurochirurgen om een ​​verdere samenwerking te starten en uiteindelijk te starten met pre-klinische en klinische proeven.

“In de toekomst zal het ontbrekende deel van de schedelkap direct worden geprint in de operatiekamer,” zegt WASP. “De sociale impact van een project als dit is enorm. De prothesen die vandaag de dag worden gebruikt, kosten duizenden euro’s en op een dag zal het mogelijk zijn om ze te produceren voor slechts € 100. Het zal mogelijk worden om dit soort operaties niet alleen in de conventionele ziekenhuizen uit te voeren maar ook in oorlogsgebieden waar dit soort problemen een dagelijks probleem zijn. “

The post 3D-geprinte schedelimplantaten lossen op in je hoofd appeared first on 3D print Magazine.

John Cousins uit Southampton is een 3D-print specialist en managing director van isodo3D, een bedrijf in 3D-printer consulting en retail. John staat regelmatig op het podium om de toekomst van 3D-printing en de toepassingen op medisch gebied te verkondingen. Tijdens zo’n talk stortte John op het podium in elkaar. Dit werd veroorzaakt door een fikse blindedarmontsteking en een operatie was onvermijdelijk. Tijdens een 3D-scan van te voren bleek ook dat Cousins last had van nierstenen. Nadat de blindedarm operatief was verwijderd en John in bed lag bij te komen, schoot hem ineens iets te binnen.

Terwijl hij in bed lag dacht hij aan de mogelijkheden van 3d-printing voor een reconstructie van zijn nier ter voorbereiding van de operatie om de nierstenen te verwijderen.

Hij nam de modellen van de CT-scans van zijn nier mee naar huis en creëerde ermee een compleet accuraat model van zijn nier. Hij bouwde het model van zijn nier inclusief nierstenen op uit verschillende printbare onderdelen zodat de doctoren van te voren een goed inzicht kregen waar in de nier de nierstenen zich bevonden.

In vijf uur werd het model op een professionele printer uitgeprint en het koste Cousins ongeveer €165 aan materiaal. Het bleek een succes en de doctoren zullen de techniek in de toekomst vaker gaan gebruiken om de patiënt meer bij zijn eigen operatie te betrekken maar ook voor educatieve doeleinden en demonstraties aan collega’s. Normaal gesproken gebruiken doctoren bij zo’n operatie van te voren namelijk tweedimensionale afbeeldingen van de nier. Het 3D-geprinte model laat echter precies zien waar de stenen zich bevinden. Deze voorkennis zorgt ervoor dat de operatie veel sneller uit te voeren is. Op deze manier hebben de doctoren het te verwijderen object waar ze naar op zoek moeten ook al fysiek in hun handen gehad.

Op dit moment wordt 3D-printing vooral gebruikt bij zeer moeilijke of gecompliceerde operaties. Deze case laat zien dat ook voor routine-operaties, zoals het verwijderen van nierstenen, de 3D-printtechnologie een zeer gunstig instrument is. Deze operaties kunnen hierdoor met 25% worden versneld. Binnenkort vind er een trial plaats met twintig andere patiënten met nierstenen. Hoogstwaarschijnlijk zal deze try-out bevestigen dat 3D-printing niet alleen is besteed aan de meest moeilijke operaties.

The post Patiënt print zijn eigen nier in 3D voor zijn operatie appeared first on 3D print Magazine.

Het mooie is dat dit leidt tot doorbraken in de behandeling van ziektes, problemen of verwondingen die voorheen ondenkbaar leken.

Voorbeelden van modellen zijn het 3D-printen van tumoren en de hun omringende weefsels om chirurgen te helpen om kankers accuraat te verwijderen uit iemands lichaam zonder het risico te lopen gezond weefsel te beschadigen, beter begrip van gebroken botten via 3D-modellen en nog veel meer.

Een Amerikaans bedrijf, Butterfly Network, heeft nu een patent aangevraagd voor een techniek die ons allemaal in staat moet stellen om met het gemak waarmee we smartphones gebruiken ook een scan te maken van onze weke delen, een soort echo van onze binnenkant. Dit moet mogelijk worden via een apparaatje van het formaat van een iPhone en dan ook nog tegen lage kosten, die vergelijkbaar zijn met die van een stethoscoop.

Het bedrijf heeft al 100 miljoen dollar opgehaald ervoor, dus het is een serieus patent dat veel belooft. Geen scifi, maar werkelijkheid dus. Vergelijk het met een baarmoederecho. Via een snelle scan maak je een 3D-model van een orgaan of ander deel van je lichaam en vervolgens is dat gemakkelijk uit te printen.

The post Eenvoudig 3D-scans maken van je eigen interne lichaam appeared first on 3D print Magazine.

Michael Mack, een neuroloog uit Texas, had wel een heel bijzonder 3D-geprint cadeautje voor z’n kersverse bruid. Hij wilde graag iets speciaals aan haar geven wat in ieder geval niet cliché is.

Aan de Universteit van Texas onderzoeken zowel Michael als zijn bruid Meg de werking van het menselijk geheugen door middel van fMRI. Ze zijn beiden dus flink wat uur per dag met hersenen bezig.

Michael had zijn hersenen al eens laten scannen met een MRI scan. Van hieruit werd een 3D-model gemaakt die vervolgens werd uitgeprint op een Makerbot Replicator 2 in wit PLA.

Op de grote dag zelf kreeg zijn bruid een glazen pot met daarin zijn geprinte hersenen.

Want een hart is uiteraard zo ontzettend cliché…

The post Neuroloog print zijn hersenen voor kersverse bruid appeared first on 3D print Magazine.

3D-printing heeft deze complexe interventie een stuk eenvoudiger en overzichtelijker gemaakt. Door middel van een MRI-scan werd het hartje van de baby ingescand. Het model hiervan, inclusief alle gaten en hartkamers, werden geconstrueerd en in 3D uitgeprint.

Volgens Dr Emile Bacha, die de operatie succesvol uitvoerde, moest in het verleden het hartje worden stopgezet tijdens de operatie. Op deze manier kon men dan inzicht krijgen in het orgaan en op basis daarvan een beslissing nemen.

Door de methode met 3D-printing heeft de arts van tevoren heel precies het model van het hart in handen. Hierdoor kan het orgaan goed bestudeerd worden en kunnen alle beslissingen zoals ingrepen en methodes van tevoren genomen worden. Bij de daadwerkelijke operatie hoeft de chirurg het alleen nog uit te voeren zoals van te voren bestudeerd is. Met slechts één operatie was het hartje van de baby gered.

Dit maakt huidige operaties niet alleen veiliger en vaker succesvol. Het betekent ook dat operaties die vroeger als ‘te gevaarlijk’ werden beschouwd tegenwoordig zeer goed te overwegen zijn.

The post 3D-geprint model van hart redt leven van 2 weken oude baby appeared first on 3D print Magazine.

Wetenschappers kunnen mogelijk al snel vervangende organen maken door gebruik te maken van de eigen cellen van de patiënt.

Menselijke oren, protheses en tal van andere medische toepassingen zijn al ver in ontwikkeling. Maar nu proberen Amerikaanse wetenschappers een doorbraak te realiseren door een heel menselijk hart te bouwen. Het ultieme doel is een nieuw hart te maken voor een patiënt door het gebruik van diens eigen cellen, zodat het getransplanteerd kan worden en niet zal worden afgestoten.

Dit is een ambitieus project en het kan nog jaren, misschien wel tien, duren voordat bovenstaand scenario werkelijkheid wordt.

Het hart zou gebouwd kunnen worden van cellen die uit het vet van een patiënt wordt gehaald. Maar er blijven tal van moeilijkheden, inclusief het begrijpen van hoe het gefabriceerde weefsel in leven te houden nadat het geprint is. Wetenschappers hebben al met succes testen gedaan met kleine bloedvaten in muizen en andere kleine dieren. De grootste uitdaging wordt om de cellen samen te laten werken zoals ze in een normaal hart doen.

De 3D-printer werkt op een vergelijkbare manier als een inkjet printer, met een naald die materiaal in een van te voren bestemd patroon spuit. De cellen worden gezuiverd in een machine en dan begint het printen in delen, via een computer model waarmee het hart laagje voor laagje wordt opgebouwd. De printer gebruikt een mix van een gel en levende cellen om de vorm langzaam op te bouwen. Het idee is dat de cellen uiteindelijk samengroeien om het weefsel te vormen.

Op dit moment is de printer gefocused op het repliceren van delen van het hart, maar in de toekomst zou het de hele structuur in minder dan drie uur kunnen printen. De grootste bloedvaten zullen echter apart moeten worden geprint en in elkaar gezet.

The post Coming soon: het 3d-geprinte HART! appeared first on 3D print Magazine.